BASISPRINCIPES VAN DE NATUURGENEESKUNDE

Onder natuurgeneeskunde verstaat men alle behandelings- en genezingsmethoden die ziekten trachten te voorkomen en/of te “genezen” door ondersteuning van het zelfhelende vermogen.

7 uitgangspunten van de moderne natuurgeneeskunde:

  1. De natuur geneest! De natuur bezit de levenskracht, die streeft naar een perfect functioneren van elk organisme. Ons lichaam bezit het zelfgenezend vermogen, de natuur helpt daarbij.
  2. Wat erg belangrijk is, is niet schaden! De natuurgeneeskunde maakt gebruik van natuurlijke middelen die niet schadelijk en verslavend zijn. De middelen zijn ter ondersteuning en worden slechts tijdelijk gebruikt.
  3. Ziekte verschijnselen zijn een reactie op een verstoord inwendig evenwicht. Ze geven een signaal af, zodat wij ons bewust worden dat er iets in het lichaam en/of geest niet in orde is. Wij mogen deze signalen/symptomen niet negeren.
  4. De oorzaak van een ziekte ligt nooit buiten de mens, het is een opstapeling van afvalstoffen in het lichaam.
  5. Een holistische levensvisiea.
    a. Geest en lichaam vormen een eenheid.
    b. De mens is onlosmakelijk verbonden met zijn omgeving.
    Er wordt naar het totaal plaatje gekeken (voedingsgewoonte, relaties, werk situaties enz.)
  6. Ieder mens is bijzonder en uniek.
  7. De mens is verantwoordelijk voor zichzelf, de natuurgeneeskunde treedt puur als begeleider bij een proces van zelgenezing van de individuele mens op. Dmv contact, info en eventuele tijdelijk middelen e/o methoden die nodig zijn, terwijl de cliënt een goede motivatie en bereid is tot zelfwerkzaamheid.

Ieder mens is anders, wat voor de één goed voelt, kan voor een ander ziekmakend zijn.
Iedere leefstijl is anders.
Ieder mens heeft zijn eigen aard en is zelf verantwoordelijk daar mee om te gaan.
Bij een diagnose wordt naar het totaal beeld gekeken.

Natuurgeneeskunde is puur een ondersteuning van het zelfhelend vermogen echter geneest het geen ziektes.